Powojenne dzieje szkoły

Do opisania powojennych losów Szkoły w Łęczu posłużyły kroniki szkolne, które okazały się nie tylko bogatym źródłem wiedzy o faktach związanych z funkcjonowaniem placówki  ale również oddają charakter minionych lat.

I tak z kart kroniki dowiadujemy się , iż jesienią 1946 roku w budynku byłej szkoły niemieckiej , dzieci pierwszych polskich  osiedleńców rozpoczęły naukę. Była to szkoła czteroklasowa, z jednym nauczycielem, który uczył na dwie zmiany w klasach łączonych.

 Pierwszym powojennym  nauczycielem w Łęczu był Rzepecki Teofil, woźną -  Święcka Hieronima.

         Poznając dalsze dzieje szkoły zapisane w dokumentach archiwalnych   zauważamy , iż  koniec lat czterdziestych i początek pięćdziesiątych związane są  z epoką stalinizmu, której podporządkowano wszelkie przejawy życia zarówno publicznego w tym również  szkolnego. Zalecenia ówczesnych władz kuratorium kładły coraz silniejszy nacisk na wychowanie w duchu idei socjalizmu i sojuszu z ZSRR. I tak, na przykład,  uczniowie i nauczyciele Szkoły Podstawowej w Łęczu, po śmierci Stalina wysyłają kondolencje do Ambasady Radzieckiej i organizują akademię żałobną.

         Rok  szkolny 1953/54, rozpoczął  się w nowym budynku, dotychczasowa plebania. Szkołę wyremontowano, powstają cztery sale lekcyjne , powstaje też klasa VII. Nauka prowadzona jest w dwóch budynkach. Personel nauczycielski stanowiło wówczas już trzech nauczycieli.

          Warunki nauczania były trudne , etat nauczycielski wynosił 36 godzin, nauczyciele byli bardzo słabo opłacani  a przydzielane im miejsca zakwaterowania  , rzec można niekomfortowe , pokój jednej z nauczycielek nie miał nawet ogrzewania.

           W 1961 roku rozpoczęto budowę nowej szkoły, która przebudowana służy do dziś. Nauka w szkole w Łęczu staje się coraz bardziej atrakcyjna. W nowej szkole dzieci rozpoczęły naukę we wrześniu 1962 roku. Był to szczególnie radosny początek roku szkolnego, nowy budynek nowe wyposażenie : radio, dwie maszyny do szycia, nowe pomoce naukowe i najbardziej imponujący nabytek – telewizor( pierwszy we wsi).

Początkowo budynek miał cztery klasy, salę gimnastyczna i małą świetlicę, toalety były na zewnątrz. Grono pedagogiczne doczekało się pokoju nauczycielskiego , w poprzednim budynku podczas przerw nauczyciele przebywali po prostu w klasach.

Radość z nowej szkoły nie trwała długo , kiedy przyszły jesienne chłody okazało się że (tu cytat z kroniki) : „piece nie grzeją jak powinny, w szkole po prostu marzniemy. Trudno będzie przetrwać zimę”.

Faktycznie w największe mrozy zajęcia odwołano a rok szkolny przedłużono by odpracować zaległości.

        Lata 60-te to wzmożona praca społeczna, szkoła uczestniczy w tak  zwanych czynach społecznych; a to przy wykopkach , a to przy sadzeniu lasu, czy porządkowanie terenu obsadzanie krzewami  przy świetlicy gromadzkiej.

   Przedstawiając historię minionych lat szkoły nie sposób pominąć aktywnej działalności  harcerskiej. Drużyna Harcerska powstaje we wrześniu 1967 roku, pierwszą  drużynową zostaje druhna Joanna Król. Zbiórki harcerskie to czas zabawy , nauki piosenek , wycieczek , rajdów i wielu akcji społecznych. Wychowanie patriotyczne zawsze było ważne dla nauczycieli szkoły podstawowej w Łęczu. Należy tu wspomnieć o corocznych rajdach do pobliskiego Pomnika Pamięci Ofiar II Wojny Światowej. Choć organizacja ta przestała istnieć na przełomie lat 80 i 90, to  na trwałe wpisała się w koloryt tamtych czasów.

Rok szkolny 1966/67 wprowadzono ośmioklasową szkołę podstawową   świadectwo ukończenia szkoły, po raz pierwszy otrzymują uczniowie klasy ósmej, a nie jak dotychczas siódmej. W związku z tym zwiększa się grono nauczycielskie i ilość uczniów. Liczebność szkoły znacząco wzrasta również w roku 1974 , kiedy zostają przyłączone klasy V-VIII ze szkoły w Próchniku.

W latach 70-tych  powstaje koło teatralne prowadzone przez panią J. Chmielewską, które przez wiele lat dostarczało wrażeń dzieciom i ich rodzicom. Do dziś wspomina się takie przedstawienie jak  „Rycerskie ślubowanie” na podstawie powieści H. Sienkiewicza „Krzyżacy” czy inscenizację ballady A. Mickiewicza „Pani Twardowska”.

       W roku 1996, styczniu miało miejsce dramatyczne wydarzenie ; wybuch kotła CO. Budynek został uszkodzony, szkołę zamknięto a zajęcia dzięki gościnności sąsiadujących szkół   odbywały się w Suchaczu i Kamionku Wielkim. Nie ma jednak tego złego co by na dobre nie wyszło. Dzięki staraniom ówczesnych władz samorządowych, szkołę gruntownie wyremontowano i przebudowano. Przybyło sal lekcyjnych i pomieszczeń gospodarczych a przede wszystkim zostaje oddana sala gimnastyczna. Od tego czasu w budynku szkolnym mieści się również biblioteka i ośrodek zdrowia .

    W ostatnich latach szkoła na naszych oczach rozwija się i pięknieje. W ciągu swej ponad 80 letniej historii Szkoła Podstawowa w Łęczu była ważnym miejscem dla lokalnej społeczności, brała i bierze aktywny udział w życiu naszej wsi i okolicznych miejscowości.